Şafakta: Meşe

Ulu meşem..

Şafakta buluştuk.

Gün doğdu, savaş bitti.

Etrafta birkaç kemik,

Kimi taze parçalanmış et yığınları..

Meşe, iri gövdesinde ağırlıyor şimdi beni.

Hiç gelmez sandığım bir an geldiğinde

İşte böyle heyecanlanıyorum..

Elimde bir şeylerle oyalanırken

Meşe bana şarkı söylüyor bazen.

Bazen de sessizce oturuyoruz gün doğumunun altında..

Kırın ortasında o ve ben.

Yalnız ikimizin olduğu bir sukünet, sulh..

Savaş çıkar mı bilmem..

Savaşabilir miyim..

Bilmem..

Ama düşünmek istediğim bu değil zaten.

Gözlerimi kırların üzerinde teslim ederken karanlığa,

Rüzgarın meşeyi nasıl hışırdattığını işitmek istiyorum.

Birkaç resmini yapmak,

Ona hikayelerden, yaptıklarımdan bahsetmek istiyorum..

Şafağımız gün batımından da sonrasına..

...

---

Ceren ERTEM